خانه / اخبار / پاسخ به یک سوال

پاسخ به یک سوال

چگونه مفاد آيه (لا اكراه في الدين) با مفاد آيه‏ ي ديگري كه مي‏فرمايد: (و مَن يبتغ غيرَ الاسلام ديناً فَلَن يقبَلَ منه و هو في الاخرة من الخاسرين) و هر كس غير از اسلام ديني بجويد هرگز از او پذيرفته نشود و او درجهان ديگر از جمله‏ ي زيان كاران خواهد بود، سازگار مي‏ باشد؟

درست است که در دین، اکراه و اجباری نیست(لا اکراه فی الدین) ولی این سخن به این معنا نیست که دین خدا در هر زمانی متعدد است و ما حق داریم هر کدام را که بخواهیم انتخاب کنیم، چنین نیست. در هر زمانی یک دین حق، وجود دارد و بس. هر زمان پیغمبر صاحب شریعتی از طرف خدا آمده، مردم موظف بوده اند که از راهنمایی او استفاده کنند و قوانین و احکام خود را چه در عبادات و چه در غیر عبادات از او فراگیرند تا نوبت به حضرت خاتم الانبیاء رسیده است. در این زمان، اگر کسی بخواهد به سوی خدا راهی پیدا کند ؛ باید از دستورات دین او راهنمایی بجویید.

(و مَن يبتغ غيرَ الاسلام ديناً فَلَن يقبَلَ منه و هو في الاخرة من الخاسرين)؛ «و هر كس غير از اسلام ديني بجويد هرگز از او پذيرفته نشود و او در جهان ديگر از جمله‏ي زيان كاران خواهد بود»(آل عمران آیه ۸۵)
اگر گفته شود كه مراد از اسلام، خصوص دين ما نيست؛ بلكه منظور، تسليم خدا شدن است؛ پاسخ اين است كه البته اسلام همان تسليم است و دين اسلام همان دين تسليم است؛ ولي حقيقت تسليم در هر زماني شكلي داشته و در اين زمان، شكل آن همان دينِ گرانمايه‏اي است كه به دست حضرت خاتم ‏الانبياء ـ صلي الله عليه وآله ـ ظهور يافته است و قهراً كلمه‏ي اسلام بر آن منطبق مي‏گردد. به عبارت دیگر، لازمه ی تسلیم خدا شدن، پذیرفتن دستور های او است و روشن است که همواره به آخرین دستور خدا باید عمل کرد و آخرین دستور خدا، همان چیزی است که آخرین رسول او آورده است. در نتیجه، اگر چه نباید شریعت اسلام را بر پیروان ادیان دیگر تحمیل کرد؛ اما این به معنای امضای حقانیت ادیان به موازات همدیگر نیست؛ بلکه باید با گفتگو و تبلیغ آنان را به سوی جلوه ی کامل حق، در این عصر و زمان-یعنی شریعت اسلام- دعوت کرد. روش پیامبر در صدر اسلام و دیگر امامان و بزرگان دین در طول تاریخ اسلام این گونه بوده است. در قرآن مجید می خوانیم: (و قُل للّذين أوتوا الكتاب و الاُميينَ ءَأَسلمتم فإن أسلَموا فقد اهتدوا و اِن تولَّوا فانّما عليك البلاغ)«و به کسانی که اهل کتاب  و به مشرکان بگو: آیا اسلام آورده اید؟ پس اگر اسلام آوردند، قطعا هدایت یافته اند. و اگر روی برتافتند، فقط رساندن پیام بر عهده ی توست»(آل عمران آیه ۲). از این آیه شریفه به خوبی آشکار می شود، در پذیرفتن شریعت اسلام هیچگونه اجباری نیست و مسلمانان هم نباید دیگران را مجبور سازند؛ اما عدم اجبار دلیل بر حقانیت پیروان ادیان دیگر نیست؛ بلکه اگر با آگاهی به حقانیت پیامبر اسلام، به انکار بپردازند و کفر بورزند، در «قیامت» جایگاه آنان در جهنم خواهد بود. در قرآن مجید می خوانیم: (اِنّ الذين كفروا مِن اهل الكتب و المشركين في نار جهنم خالدين فيها)«کسانی از اهل کتاب که (به آنچه پیامبر اسلام آورده است)؛ کفر ورزیده اند و (نیز) مشرکان در آتش دوزخ اند و در آن همواره می مانند». از این آیه ی شریفه به خوبی آشکار می شود که مراد از آیاتی که پیروان ادیان دیگر را اهل نجات دانسته اند؛ یقیناً منکران حقانیت اسلام و صف آرایان در مقابل شریعت اسلام، نیستند و چه بسا کسانی که توانایی شناخت حقانیت اسلام را داشته اند ولی به آسانی از کنار شناخت حق گذشته اند، نیز در قیامت عذری نداشته باشند. به هر تقدیر، حق واحد است و دین نیز واحد است و در روایات آمده است:« انما الدين واحد» و قرآن شریف هم می فرماید: آن دین واحد اسلام است. بنابر این حق واحد نمی تواند تقسیم شود و همه ادیان از آن بهره ها ببرند.

منابع: المیزان، آل عمران، بقره.

صفحه مورد نظر یافت نشد

حدیث روز ( حکم وضو بعد از عمل چشم و بینی )

“ عَلِیُّ بْنُ جَعْفَرٍ فِی کِتَابِهِ عَنْ أَخِیهِ علیه السلام : « قَالَ سَأَلْتُهُ عَنِ …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *