خانه / اخبار / به سوی شام(نوزدهم محرم)

به سوی شام(نوزدهم محرم)

حرکت کاروان کربلا به سوی شام

در این روز اهل بیت سید الشهدا علیه السلام را از کوفه به سوی شام حرکت دادند. زن های غیر هاشمیه از انصار امام حسین علیه السلام که در کربلا اسیر شدند با شفاعت اقوام و قبایلشان نزد ابن زیاد از قید اسیری خلاص شدند، و فقط زن های هاشمیات برای اسارت به شام برده شدند. زحر بن قیس همراه با ابو برده بن عوف و طارق بن ظبیان نزد ابن زیاد آمدند. ابن زیاد سر اباعبدالله الحسین علیه السلام و اصحاب ایشان را به وسیله آن ها برای یزید بن معاویه فرستاد. سپس دستور داد اهل بیت امام حسین علیه السلام را مهیای سفر نموده غل و زنجیر بر گردن علی بن الحسین علیه السلام نهاده و آنان را با محفّز بن ثعلبه و شمر بن ذی الجوشن به جانب یزید رهسپار ساخت، تا در شام بر یزید وارد شدند.  

سر مبارک امام حسین علیه السلام در بین راه

سید بن طاووس در لهوف از ابن لهیعه نقل می کند که: به طواف خانه خدا مشغول بودم، ناگهان مردی را دیدم که می گفت: خدایا مرا بیامرز و گمان ندارم بیامرزی. من به او گفتم: ای بنده خدا! بترس از خدا و اینگونه سخن مگو، که اگر گناهان تو، به قدر دانه های باران و برگ درختان باشد و از خدا طلب آمرزش کنی، خدا تو را بیامرزد که او آمرزنده و مهربان است. گفت: نزدیک من بیا تا داستانم را با تو بگویم. نزدیک او رفتم، گفت: بدان که ما پنجاه مرد بودیم که سر امام حسین علیه السلام را به شام می بردیم و چون شب می شد، سر را در صندوقی می گذاشتیم و در اطراف آن به میگساری می پرداختیم. شبی همراهانم شراب نوشیدند تا مست شدند، من ننوشیدم، وقتی تاریکی شب همه جارا فرا گرفت، ناگهان صدای غرش رعدی شنیدم و برقی دیدم؛ و آنگاه در های آسمان گشوده شد و آدم، نوح، ابراهیم، اسماعیل، و پیغمبر ما محمد صلی الله علیه و آله با جبریل و گروهی از فرشتگان فرود آمدند، جبریل نزدیک صندوق آمد و سر را بیرون آورد و به خود چسباند و آن را بوسید. سپس همه ی پیامبران چنین کردند و رسول خدا صلی الله علیه و آله بگریستند و پیامبران به ایشان تسلیت گفتند. و جبریل به آن حضرت صلی الله علیه و آله گفت: ای محمد! خدای تبارک و تعالی مرا فرمود مطیع تو باشم درباره امت خویش، هر چه بفرمایی اطاعت کنم و انجام دهم، اگر امر کنی زمین را بلرزانم که زیرورو شود آن گونه که با قوم لوط نمودم. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: نمی خواهم؛ چون روز قیامت با آن ها در حضور خداوند به هم خواهیم رسید. آن گاه فرشتگان سوی ما آمدند که ما را بکشند. من گفتم:«الامان! الامان یا رسول الله» پس آن حضرت صلی الله علیه و آله فرمودند: برو هرگز خدا تو را نیامرزد.

منابع:

لهوف، سید بن طاووس،ص۱۹۰

نفس المهموم،شیخ عباس قمی، ۴۲۲

تقویم شیعه، عبدالحسین نیشابوری  

صفحه مورد نظر یافت نشد

معنای «ثارالله» چیست؟

معنای ثارالله چیست؟ آیا اطلاق این کلمه به امام حسین علیه السلام، ریشه قرآنی و …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *